اگر موضوع اقرار در محکمه مقید به قید یا وصفی باشد مقرله نمیتواند آنرا تجزیه کرده از قسمتی از آن که به نفع او است بر ضرر مقر استفاده نماید و از جزء دیگران صرف نظر کند.